Nr 2(108) - marzec kwiecień 2003
DWUMIESIĘCZNIK KATECHETYCZNY KURII METROPOLITALNEJ BIAŁOSTOCKIEJ

W sercu Wydziału Katechetycznego

Sprawą ciągle aktualną pozostaje przygotowanie gimnazjalistów do sakramentu bierzmowania. Zresztą czy tylko gimnazjalistów? W każdej parafii są osoby, które nie przyjęły sakramentu w czasie dla nich przewidzianym. Mogą to być młodzi ludzie w wieku szkolnym, ale znajdą się również dorośli, którzy tego sakramentu pragną. O nich też trzeba myśleć organizując parafialne przygotowanie kandydatów do bierzmowania. Rozwiązanie jest proste, bo tworząc małe grupy jedną czy dwie mogą utworzyć właśnie tacy ludzie.

Kwestionariusz dotyczący przygotowania rozesłany do parafii ujawnił szereg innych problemów, które domagają się rozwiązania. Jednym z nich są formy przygotowania. Z odpowiedzi nadesłanych z parafii wynika, że najczęściej przygotowanie odbywa się w dużych grupach, które spotykają się na Eucharystii, czasem dodatkowym jeszcze nabożeństwie i wysłuchują konferencji. Tymczasem zalecenia mówią wyraźnie o celebracjach liturgicznych i o pracy w małych grupach. Do celebracji liturgicznych zalicza się liturgię Eucharystii, ale też nabożeństwa wyznaczające kolejne etapy formacji, takie jak: celebracja włączenia do wspólnoty formacyjnej, odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych, wręczenia krzyża, pokutna czy dopuszczenia do bierzmowania. Nie są to zatem nabożeństwa w toku roku liturgicznego, takie jak różaniec, roraty, Droga Krzyżowa czy nabożeństwo majowe. Do tych trzeba również młodzież zachęcać, a może także organizować w nich udział młodzieży, nie traktować ich jednak zastępczo za celebracje.

Kolejnym zadaniem jest zorganizowanie małych grup. Nie powinny być liczniejsze jak 6-7 osób. Spotykać się mogą w domach rodzinnych kandydatów, w salach parafialnych, w domach zakonnych. Proponuje się, by spotkania odbywały się w klasie I i II raz w miesiącu. W klasie III młodzież powinna spotykać się dwa razy w miesiącu aż do celebracji dopuszczenia do bierzmowania, którą w programie formacji przewiduje się na miesiąc przed udzieleniem sakramentu. Na spotkaniach winna być rozważana tematyka zawarta w materiałach do bierzmowania. Najwłaściwszymi metodami do pracy w grupach są ewangeliczna rewizja życia i rozmowa ewangeliczna. Taką umiejętność pracy winni posiąść animatorzy grup.

Kim mają być animatorzy grup? Nieporozumieniem jest powierzenie tej funkcji jedynie szkolnym katechetom. W takiej sytuacji mocno obciąża się czasowo katechetów szkolnych i niekiedy naraża katechezę parafialną na dublowanie katechezy szkolnej. Animatorami grup mogą być rodzice katechizowanych, dorośli członkowie ruchów i stowarzyszeń religijnych, studenci, a nawet licealiści legitymujący się dojrzałością chrześcijańską i umiejętnością animowania grupy. Warunkiem podjęcia tego zadania jest gotowość bezinteresownego dzielenia się z młodzieżą doświadczeniem wiary.

Przed nami okres Wielkiego Postu. Jest to dobry czas by wykorzystać go duszpastersko wobec tej grupy młodych chrześcijan. Najpierw warto zainteresować tę młodzież nabożeństwem Drogi Krzyżowej i być może pozwolić jej takie nabożeństwo przygotować. Ponadto w okresie Wielkiego Postu przewiduje się dla klasy III celebrację wręczenia krzyży. W czasie rekolekcji warto pomyśleć o dobrym przygotowaniu celebracji pokutnej dla tej grupy młodzieży.

My wszyscy zaproszeni jesteśmy w okresie Wielkiego Postu do pogłębienia naszej wiary, nadziei i miłości. Może ten czas stanie się okazją do refleksji nad sformułowanymi nieco inaczej przykazaniami kościelnymi. Szczególnie warto przemedytować przykazanie czwarte, które brzmi: „Zachować nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach”. Niech te wszystkie wysiłki katechetyczne i nasze osobiste pomogą nam jeszcze bardziej umiłować Chrystusa.


Ks. Józef Grygotowicz
Dyrektor
Wydziału Katechetycznego



Spis artykułów