Nr 2(108) - marzec kwiecień 2003
DWUMIESIĘCZNIK KATECHETYCZNY KURII METROPOLITALNEJ BIAŁOSTOCKIEJ

Personalny i przedmiotowy charakter wiary (cz. II)

Przedmiot wiary chrześcijańskiej

Przedmiotem wiary jest sam Bóg - Trójca Święta, doskonała, uznana za Boga w Ojcu, Synu i Duchu Świętym, która dała się poznać człowiekowi odsłaniając przed nim na przestrzeni całej historii zbawienia rąbek wielkiej tajemnicy o sobie.

Inicjatywa owego spotkania należy do Boga. On postanowił dać człowiekowi udział w rzeczywistości nadprzyrodzonej, w wewnętrznym życiu Osób Bożych. Dał człowiekowi specjalne Objawienie w Starym i Nowym Testamencie. Interweniował często w historii ludzkości. Najpierw obcował przyjacielsko z pierwszymi rodzicami i dał im po upadku nadzieję zbawienia. Następnie powołał Abrahama na ojca narodu wybranego, który w przedziwny sposób wyprowadził z Egiptu i z którym zawarł przymierze. Później pouczał przez proroków o mającym przyjść Mesjaszu. Wreszcie posłał Syna Bożego, który stając się człowiekiem i dokonanie dzieła odkupienia, zwłaszcza przez swoją mękę i zmartwychwstanie, objawił nam ostatecznie zarówno słowem, jak i czynem całą tajemnicę życia Jedynego Boga w Trójcy Osób i plan dopuszczenie nas do udziału w tym życiu przez łaskę i zbawienie wieczne.

W Chrystusie otrzymaliśmy pełnię owego samoobjawienia się Boga człowiekowi, stąd dla chrześcijan wiara w Boga jest nieodłączna od wiary w Jego umiłowanego Syna. Konsekwentnie zaś łączy się ona z przyjęciem Go jako Pana i Zbawiciela i naśladowaniem Go w miłości będąc posłusznym w wierze Duchowi Świętemu.

Z wiarą łączy się pewność nadziei, gdyż wiara jest jedynie początkową antycypacją wiekuistego widzenia Boga twarzą w twarz (por. l Kor 13, 12), wiarą „będącą jeszcze w drodze”.

Przedmiotowy charakter wiary uświadamia również jej charakter łaski, dzięki nieodzownej mocy i działaniu Ducha Świętego w człowieku i całej społeczności wierzących (por. KO 5).

Wiarą chrześcijańską wierzący odpowiada na Objawienie Boże zawarte w Piśmie Świętym i żywej Tradycji Kościoła, a nieomylnie wyjaśniane przez Urząd Nauczycielski Kościoła, sprawowany z woli Chrystusa przez papieża i biskupów. Stąd Credo i Jego tłumaczenie we wspólnocie Kościoła stanowi fundament wiary chrześcijańskiej.

opr. Agnieszka Bachurek

Literatura uzupełniająca zagadnienie:

- KKK 142 - 231; Dokumenty Soboru Watykańskiego II;

- Jan Paweł II, Fides et ratio;

- Krenzer, Taka jest nasza wiara;

- Beinert W., Teologiczna teoria poznania.



Spis artykułów