Nr 4(110) - lipiec sierpień 2003
DWUMIESIĘCZNIK KATECHETYCZNY KURII METROPOLITALNEJ BIAŁOSTOCKIEJ

Laboratorium nadziei

Mów zawsze o twoim bliźnim, tak jak gdyby był obecny. Kto wie o drugim coś dobrego i chętnie to rozpowiada, potrafi każdego dnia wyczarować wspaniałe rzeczy.”

P. Bosmans

Jak dobrze rozumiemy potrzebę takiej właśnie postawy! Jak bardzo pragniemy uczciwej szczerości i otwartości drugiego! I może dlatego jest tylko jedno lekarstwo, by nas uzdrawiać: mówić dobrze o drugim.

Dziwne jest to, że choć o tym wiemy, to wzdrygamy się ciągle, jakby to nie było do „przełknięcia”. I my mamy wciąż młodzieńcze pragnienie, by natychmiast zmienić świat i wszystkich wokół nas.

Pisząc te słowa, chcę odnosić je również do siebie, nie teoretyzować i nie popisywać się pouczaniem innych. Uświadamiam sobie, jak trudno w tym miejscu odnaleźć nadzieję, jak trudno jest ją tak po prostu wziąć jak skarb, którego nie wolno zatrzymać tylko dla siebie. A może i tu sprawdza się prawda głoszona przez Apostoła Narodów, aby „uwierzyć wbrew nadziei” (por. Rz 4,18). Może czas wakacyjnego odpoczynku ukaże nam lepiej ten problem? Może trochę trzeba odejść od trudnej codzienności, spojrzeć jakby z perspektywy i pewnej „odległości” na siebie? Na pewno nie wolno nam zmarnować tego czasu na nic nie robienie, bo może się okazać, że ten wyjątkowy dar refleksji odejdzie gdzieś bezpowrotnie. Oby jednak nie na zawsze.

Ks. Jacek Tomkiel



Spis artykułów