Nr 6(112) - listopad grudzień 2003
DWUMIESIĘCZNIK KATECHETYCZNY KURII METROPOLITALNEJ BIAŁOSTOCKIEJ

Papież i młodzi
czyli o człowieku, który wyzwala dobro

„Wy jesteście nadzieją nie tylko świata,
ale przede wszystkim Kościoła,
w szczególności zaś papieża.”

Jan Paweł II

25 lat pontyfikatu - okoliczność ta skłania nas do refleksji nad osobą Ojca Świętego i wpływem, jaki wywiera On na oblicze współczesnego świata.

Doskonałą okazję do zastanowienia się kim jest Jan Paweł II oraz wyrażenia swoich myśli i uczuć mieli uczestnicy dwóch konkursów: IX Konkursu Papieskiego oraz zorganizowanego przez Wspólnotę Komunia i Wyzwolenie konkursu plastycznego Papież Jan Paweł II jakiego znam.

18 października miałam przyjemność uczestniczyć w uroczystości rozstrzygnięcia obu konkursów. Goście wchodzący do Szkoły Podstawowej nr 50 w Białymstoku mogli obejrzeć wystawę nagrodzonych i wyróżnionych prac. Zachwycały one bogactwem treści, oryginalnością pomysłów i wyraźnie widocznym zaangażowaniem ich twórców. Urzekała prostota i świeżość spojrzenia młodych artystów. Przygotowana na ten szczególny dzień świetlica szkolna po brzegi wypełniona była zaproszonymi gośćmi, autorami nagrodzonych prac i ich opiekunami.

Uroczystość rozpoczęło obejrzenie krótkiego filmu na temat drogi Karola Wojtyły z Wadowic do Watykanu. Po raz kolejny usłyszeliśmy pamiętne słowa Habemus Papam. Na nowo odkryliśmy, że wywołują one w nas wciąż to samo drżenie serca, to samo wzruszenie. Wzruszenie, któremu towarzyszy refleksja nad Jego osobą i fenomenem Jego pontyfikatu. Po filmie głos przejęli uczniowie goszczącej nas szkoły. W uroczym montażu słowno-muzycznym rozczulali publiczność prostotą i wdziękiem dziecięcego wykonania. Nadeszła oczekiwana chwila - wręczenie nagród i dyplomów, uśmiech radości (na twarzach otrzymujących nagrody, jak też wręczających je). Kolejny punkt programu stanowiło ogłoszenie wyniku IX Konkursu Papieskiego. W tym roku uczniowie szkół średnich w formie plastycznej lub literackiej wypowiadali się na następujące tematy:

1. Pontyfikat Jana Pawła II. Wydarzenia, słowa, myśli, jakie wpłynęły na moje życie.

2. W obliczu jednoczącej się Europy Kościół stawia sobie pytanie o swoje w niej miejsce. Do czego wzywa Jan Paweł II Kościół i mieszkańców Europy w adhortacji apostolskiej Ecclesia in Europa?

3. W jaki sposób Papież Jan Paweł II, podczas trwającego już 25 lat pontyfikatu wpływał na wydarzenia w Polsce i na świecie?

4. Nieodłączną cechą świętości jest cierpienie. Jan Paweł II przez całe swoje życie wyraża swoją niezłomną wiarę w Boga - Miłość i w sens cierpienia. W jaki sposób to czyni i czego nas przez to uczy?

Laureatami konkursu w sekcji literackiej zostali:

- Beata Szczepanik z Liceum Mechanicznego w Michałowie - I miejsce

- Emilia Mierzyńska z I Liceum Ogólnokształcącego w Białymstoku - II miejsce

- Dorota Mariańska z Zespołu Szkół Gastronomicznych w Białymstoku - III miejsce

- Paweł Popławski z Zespołu Szkół Mechanizacji Rolnictwa w Supraślu - wyróżnienie

- Monika Kojro z II Liceum Ogólnokształcącego w Białymstoku - wyróżnienie.

W sekcji plastycznej zostali nagrodzeni:

- Emilia Amielanczyk z I Liceum Ogólnokształcącego w Białymstoku - I miejsce

- Michalina Milkiewicz z Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 1 w Białymstoku - II miejsce

- Adrian Zubielik z Zespołu Szkół Metalowo- Drzewnych w Białymstoku - III miejsce.

Po wręczeniu zasłużonych nagród czas na słowo Arcybiskupa Metropolity Białostockiego Wojciecha Ziemby. Arcybiskup podkreślił, że Ojciec Święty jest człowiekiem, który wydobywa dobro ze spotykających się z Nim ludzi. Wspaniałe efekty obu konkursów to właśnie to dobro, które zrodziło się w sercach dzieci, młodzieży, ich nauczycieli poprzez spotkanie z osobą Ojca Świętego.

Na zakończenie uroczystości jeszcze raz usłyszeliśmy głos Papieża - modlitwę Pater noster.

Jeszcze tylko spojrzenie na dzieci oglądające wystawę, z dumą pokazujące przyjaciołom swoje prace… Opuszczaliśmy szkołę myśląc o tym, jak wiele dobra Ojciec Święty wniósł i nadal wnosi w nasze życie.

Barbara Rogalska

 

  Oni są nadzieją

O otwartości młodzieży na nauczanie Ojca Świętego świadczą prace uczestników IX Konkursu Papieskiego. Zamieszczamy fragment pracy Doroty Mariańskiej, laureatki III miejsca w sekcji plastycznej oraz fotografie nagrodzonych prac plastycznych.

Temat:

Nieodłączną cechą świętości jest cierpienie. Jan Paweł II przez całe swoje życie wyraża swoją niezłomną wiarę w Boga - Miłość i w sens cierpienia. W jaki sposób to czyni i czego nas przez to uczy?

Jan Paweł II w swoim nauczaniu podejmuje problem sensu cierpienia. Chrześcijanin jest wezwany do cierpienia jak Chrystus i do cierpienia z Nim. Jan Paweł II podkreśla, że cierpienie jest wartością zbawczą, której symbolem jest krzyż, przerażające narzędzie bólu. Cierpienie to symbol najwyższego daru miłości, miłości odkupieńczej i zbawczej. Każdy człowiek ma prawo i obowiązek walczyć z cierpieniem. Tam gdzie przerasta ono siły i możliwości wytrzymania i zniesienia bólu, tam rozpoznajemy w tym plany miłości Bożej. Aby zrozumieć tajemnicę cierpienia Ojciec Święty mówi: „W Chrystusie każdy człowiek staje się drogą Kościoła - wówczas gdy w jego życie wchodzi cierpienie jest ono prawie nieodłączne od ziemskiego życia człowieka”. Namiestnik Chrystusa na ziemi zaznacza w Christifideles laici 54, że przez „cierpienia na ciężką próbę zostaje wystawione zaufanie do życia, ale także sama wiara w Boga i w Jego ojcowską miłość, dlatego też powinniśmy w swym życiu świadczyć dobro cierpieniem oraz świadczyć dobro cierpiącemu. Naśladując postawę Ojca Świętego każdy z nas nie powinien przechodzić obojętnie obok cierpiących. Każdy z nas jest Miłosiernym Samarytaninem. To znaczy winien starać się być otwartym wewnętrznie, być wrażliwym, okazywać wzruszenie, współczucie cierpiącym. Człowiek nie może odnaleźć się w pełni inaczej, jak tylko poprzez bezinteresowny dar z siebie samego. Sensu cierpienia musimy szukać w miłości, która jest motywem przyjęcia krzyża przez Jezusa. Krzyż jest całym wyjaśnieniem sensu cierpienia, oraz jego wartości w naszym życiu. Ojciec Kościoła uczy nas odpowiedzieć miłością na miłość. Nie zawsze potrafimy odgadnąć i zrozumieć plany Boże, dlaczego cierpienie nas spotkało? To pytanie jest trudne , gdy stawia je człowiek człowiekowi, ludzie ludziom, a także gdy stawia je człowiek Bogu. Często załamujemy się, przeciwstawiamy się Bogu, gardzimy Nim. Ojciec Święty jest wypełniony miłością do chorych. Człowiek nie przestaje być wielki nawet w swojej słabości. Papież w Christifideles laici 54 nakazuje kapłanom, by szerzyli „działalność, która umożliwi i stworzy warunki do skupienia uwagi na człowieku, do obecności przy nim i z nim, do wysłuchania go, dialogu i współczucia oraz konkretnej pomocy w tych momentach, w których z powodu choroby i cierpienia na ciężką próbę zostaje wystawione nie tylko jego zaufanie do życia, ale także sama wiara w Boga i w Jego ojcowską miłość.” Ojciec Święty w ten sposób troszczy się o wszystkich cierpiących, by nie utracili zaufania Bogu, który jest Miłością. Cierpienie jest nieodłączną cechą świętości. Ojciec Święty, duszpasterze, a także każdy z nas jest odpowiedzialny za to, by inni kroczyli drogą świętości, znosząc cierpienie i w ten sposób razem z Janem Pawłem II wyrażając wiarę w Boga-Miłość.

Dorota Mariańska
Kl. IV technikum hotelarskie
Zespół Szkół Gastronomicznych w Białymstoku
Opiekun: Joanna Szydłowska



Spis artykułów